دررفتگی زانو

دررفتگی زانو

دررفتگی زانو ، از جمله آسیب هایی است که می تواند شدید و جدی باشد، چرا که در آن استخوان فمور و تبیا از هم جدا می شوند. نکته ای که وجود دارد این است که دررفتگی زانو با دررفتگی پاتلا تفاوت دارد. در دررفتگی پاتلا (کشکک زانو)، تنها ارتباط استخوان کشکک با استخوان فمور به هم میخورد.

در رفتگی زانو چه علائمی دارد ؟

تورم و تغییر فرم مفصل زانو، یکی از شایع ترین نشانه های دررفتگی زانو می باشد. فرد هنگام حرکت دادن زانوی خود درد شدیدی را تحمل می کند. دررفتگی زانو میتواند با آسیب های بیشتر از قبیل:
– آسیب عصب نازک نی
– پارگی و یا انسداد رگ های پشت زانو
– ترومبوز وریدی عمقی
همراه شود

عکس-دررفتگی-زانو

عکس-دررفتگی-زانو

علت دررفتگی زانو

دررفتگی زانو اغلب به دلیل وارد آمدن ضربه شدید به زانو رخ می دهد، مانند زمین خوردن از ارتفاع زیاد و یا تصادفات رانندگی. نکته ای که اهمیت دارد این است که دررفتگی زانو باید با دررفتگی جزئی زانو که در آن رباط زانو آسیب می بیند، افتراق داده شود.
در بسیاری از موارد، پیچ خوردن شدید زانو نیز می تواند باعث دررفتگی شود.

تشخیص دررفتگی زانو

در تشخیص دررفتگی زانو، متخصص ارتوپدی ابتدا به بررسی بافت های اطراف، اعصاب و رگ های خونی می پردازد. به دلیل شدت آسیب، رباط های اطراف نیز معمولا آسیب می بینند و رباط های خلفی و قدامی پاره می شوند. علاوه بر این، امکان آسیب رباط های جانبی، غضروف و مینیسک نیز وجود دارد.
اشعه ایکس و سی تی اسکن، از جمله تست های تصویر برداری هستند که به بررسی ماهیت و پوزیشن استخوان ها می پردازند. MRI نیز تصاویر و جزئیات دقیقی از بافت نرم، رباط ها، تاندون ها و غضروف را در اختیار پزشک قرار می دهد.
سی تی آنژیوگرافی، از جمله تست هایی است که ماده رنگی به رگ ها تزریق می شود تا مسیر گردش خون و هر گونه انسداد عروقی نشان داده شود.
در حدود 25 تا 33 درصد دررفتگی های زانو، آسیب های عصبی با معاینه فیزیکی و بررسی علائمی از قبیل بی حسی و یا درد قابل تشخیص می باشد.

دکتر سید جواد مرتضوی متخصص ارتوپدی و فوق تخصص زانو و لگن از امریکا از روش های جدیدی برای درمان این بیماری استفاده می کند . برای مشاوره و تعیین وقت قبلی با شماره های 22902671 – 22902673 تماس بگیرید . برای ارتباط با پزشک به اینستاگرام مراجعه کنید .

درمان دررفتگی زانو

هدف از درمان دررفتگی زانو ، به حداقل رساندن آسیب رگ های خونی و عصبی می باشد. بعد از آن، تمرکز بر روی تثبیت و درمان آسیب های بافتی و ساختاری خواهد بود. تقریبا می توان گفت در تمامی موارد، جراحی به منظور ترمیم آسیب رباط، غضروف و پارگی مینیسک نیاز می باشد.
احتمال بروز عوارضی مانند سفتی زانو، دردهای عصبی ناشی از جراحی، عفونت و یا تغییر شکل زانو بعد از جراحی نیز وجود دارد. به همین خاطر، فیزیوتراپی و انجام تمرینات گفته شده از سوی متخصص جهت بازگشت و تقویت قوای عضلانی به حالت طبیعی و اولیه کمک می کند.

نتیجه گیری

دررفتگی زانو، اختلالی نادر اما جدی می باشد و به دلیل ماهیت شدیدی که دارد، بسیاری از افراد سریعا نسبت به درمان آن اقدام می کنند. تاخیر در درمان می تواند منجر به آتروفی بافت و کوتاه شدن رباط ها شود، که نه تنها ترمیم سخت می شود، بلکه فرد در انجام برخی حرکات با محدودیت هایی روبرو خواهد شد.
منتظر ماندن در خصوص بهتر شدن علائم می تواند باعث مرگ بافت یا نکروز، به دلیل محدود شدن جریان خون شود. در پایان باید گفت، هر گونه آسیب زانو باید سریعا رسیدگی شود، به خصوص اگر با درد شدید، التهاب، قرمزی، خونریزی و یا محدود شدن دامنه حرکتی همراه باشد.
Source: https://www.verywellhealth.com/knee-dislocation-2549341

پاسخ

2 + سه =