آسیب های ورزشی لگن

آسیب های ورزشی لگن

افراد ورزشکار بیشتر از سایر افراد در معرض آسیب های وارده به لگن هستند، آسیب هایی که می توانند باعث دور شدن ورزشکار از مسابقات شوند. آن چه که اهمیت دارد این است که هر گونه آسیب لگن باید به موقع و صحیح تشخیص داده شود تا طول دوره نقاهت و بهبودی به حداقل برسد.

بسیاری از آسیب های لگن بدون نیاز به انجام جراحی درمان می شوند، اما در صورت ادامه دار شدن درد و سایر علائم، علی رغم رعایت درمان های غیر جراحی، جراحی از سوی پزشک تجویز خواهد شد.

در این مقاله قصد داریم به بررسی آسیب های ورزشی لگن بپردازیم.

آسیب های ورزشی لگن

آسیب های ورزشی لگن

آسیب های تاندون

در برخی موارد، حرکات چرخشی شدید در لگن و یا اطراف آن می تواند باعث بروز آسیب های تاندون شود. در چنین شرایطی، استراحت و فیزیوتراپی برای بیمار در نظر گرفته می شود. اگر میزان کشیدگی تاندون زیاد باشد، باید نسبت به ترمیم تاندون اقدام شود.

ورزشکاران جوانی که در سن رشد هستند، بیشتر در معرض این آسیب خواهند بود. چرا که استخوان ها نسبت به تاندون، نرم تر می باشد. این مورد در میان ورزشکارانی که حرکات سریع و جهشی انجام می دهند، بیشتر شایع می باشد.

پارگی لابروم

لابروم، بافت نرمی است که داخل مفصل قرار دارد و به قرارگیری عمیق و محکم سوکت کمک می کند. امکان پارگی و آسیب لابروم در پی وارد آمدن ضربه وجود دارد، آسیبی که با درد همراه است و می تواند باعث ناتوانی در انجام کارهای روزانه شود.

جراحی می تواند راه درمان پارگی لابروم باشد، که به روش آرتروسکوپی و یا باز، و با هدف ترمیم پارگی انجام می شود. در این روش جراحی بیمار دوره نقاهت چند ماه، به همراه فیزیوتراپی و دوری از انجام فعالیت های شدید بدنی را پشت سر خواهد گذاشت.

بعد از پشت سر گذاشتن دوره نقاهت، بیمار قادر به انجام کارهای عادی و روزانه خود خواهد بود، بی آن که دردی را احساس کند.

بورسیت

التهاب کیسه کوچک مملوء از مایع (بورسا) را بورسیت لگن می نامند که می تواند ملتهب و دردناک شود. بورسیت به مراتب کمتر از آسیب عضلات گلوتئوس است، عضلاتی که در کناره های لگن واقع شده اند. این عضلات، الزاما پاره نمی شوند، با این حال، در معرض آسیب و کشیدگی هستند که منجر به بروز درد در ناحیه لگن خواهند شد.
این درد اغلب زمان تغییر پوزیشن از حالت نشسته به ایستاده بیشتر احساس می شود.

التهاب تاندون ایلیوپسواس

تاندون ایلسوپسواس، بزرگ ترین تاندونی است که از قسمت جلوی لگن عبور می کند. این تاندون می تواند دچار آسیب دیدگی شود. به ندرت پیش می آید که این تاندون در جراحی تعویض کامل مفصل لگن آسیب ببیند.

در بسیاری از موارد، التهاب و آسیب تاندون ایلیوپسواس با روش های غیر جراحی مانند فیزیوتراپی و یا داروهای ضد التهابی درمان می شود. در صورت ادامه دار شدن علائم، جراحی با توجه به علت بروز آسیب در نظر گرفته خواهد شد.

ساکروایلییت

التهاب و آسیب مفصل ساکروایلیاک (مفصل خاجی خاصره ای)، با عنوان ساکروایلبت شناخته می شود. برای درمان این آسیب، روش های غیر جراحی مانند تزریق کورتون در نظر گرفته می شود. اگر این آسیب تشدید یابد، روش های جراحی به منظور بهبود دامنه حرکتی و تسکین درد از سوی پزشک تجویز خواهد شد.

سندرم پیریفورمیس

پیریفورمیس، عضله کوچکی است که در پشت لگن واقع شده است و می تواند مشکلاتی را برای عصب سیاتیک ایجاد کند. آن چه که اهمیت دارد این است که این سندرم باید با درد عصب سیاتیک تمیز داده شود.

از جمله علائم سندرم پیریفورمیس، می توان به لگن درد و احساس درد هنگام نشستن و یا انجام برخی فعالیت ها اشاره کرد. این درد می تواند پاها را نیز درگیر کند. معاینات فیزیکی و بالینی به تشخیص این سندرم در مقابل درگیری عصب سیاتیک کمک می کنند.

راه های ارتباطی با دکتر سید محمدجواد مرتضوی:

شماره های تماس: ۲۲۹۰۲۶۷۱ – ۲۲۹۰۲۶۷۳

اینستاگرام دکتر مرتضوی: doctor_mortazavi

برای کسب اطلاعات بیشتر به بهترین جراح زانو در تهران مراجعه نمایید.

Source: https://www.g2orthopedics.com/hip-sports-injuries-richmond-va/

پاسخ

16 − 7 =

Call Now Button